Ég er víxill eins og hinir, þótt ég yrði aldrei hár og erfiðlega gengi mín byrjun fyrir sig. En það eru nú liðin eitthvað átján, nítján ár síðan ungu skáldi úr Háskólanum tókst að selja mig. En seinna frétti bankinn, að í sama mund og ég var settur niður í skúffuna, þar sem ég er enn, hefði þeirra tíma bifreið sézt bruna inn Laugaveg á beinni leið til Þingvalla með nokkra unga menn. Og vitanlega hefur þeim verið hlýtt til mín. - En víxlar hugsa raunar um aðra meir en sig. Og hafi þeir verið kátir og keypt fyrir mig vín og kannski vakað fram úr, þá hef ég borgað mig. En mikil var sú raun, er ég féll í fyrsta sinn, og framlengingin vikum og árum saman dróst. Og samþykkjandinn forðaðist mig, vesalings víxlilinn. Þá varð mér heimsins ótrygglyndi í fyrsta sinni ljóst. Því víxill, sem er fallinn, á fáa vini að, og fæstum þykir gaman að endurnýja hann. En það eru fleiri en víxlar, sem verða að reyna það, að valt er þeim að treysta, sem fyrstir taka mann. En stundum kom það fyrir, sem ég botna ekkert í, að ókunnugir komu og gerðu mér allt til meins. Þeir skrifuðu á bakið á mér ónot út af því, að ekki væri framar hægt að treysta mér til neins. Ég tók mér þetta nærri, en eina bótin er að uppreisn hlaut ég seinna fyrir margan smánarblett, því lögfræðingar bæjarins tóku mark á mér og meira að segja buðu þeir mér stundum upp í rétt. En einatt var mér gert það að greiðast upp í topp, sem er gífurlegasta hættan, sem víxill lendir í, en það hefur verið bankinn, sem sjálfur sagði stopp. Það sýnir, hvað hann má sín, að geta afstýrt því. Og víxill er ég enn, þótt ég væri aldrei hár, og ég vildi mega benda þeim, sem stærru eru, á það, að margan víxil þekkti ég, sem entist varla ár, en áleit sig þó verulega háan fyrst í stað. Og er það ekki þetta, sem allir víxlar þrá, þótt upp og niður gengi fyrir þeim, sem ég hef kynnzt, að láta hvorki gjalddaga né afsögn á sig fá, en una sinni skúffu og lækka helzt sem minnst? Og ég hef verið tryggur og trúr við bankann minn. Eins tæki hann sér nærri að þurfa að sleppa mér. Og núna verð ég framlengur í fertugasta sinn á fimmtudaginn kemur, þann 6. október.
- Höf. Tómas Guðmundsson (Stjörnur Vorsins, 1940)